SPRAWOZDANIA  Z  OGÓLNOPOLSKICH KONFERENCJI  NAUKOWYCH PSYCHOLOGII KLINICZNEJ  DZIECKA

         Sprawozdanie z V Ogólnopolskiej Konferencji Psychologii Klinicznej Dziecka  nt. "Trudności rodzicielstwa"

W dniach 11 - 13 października 2013 roku w Warszawie odbyła się V Ogólnopolska Konferencja Psychologii Klinicznej Dziecka nt. "Trudności rodzicielstwa" organizowana przez Sekcję Psychologii Klinicznej Dziecka PTP oraz katedrę Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

W konferencji wzięło udział ponad 150 osób z całej Polski. Zorganizowano 6 sympozjów tematycznych, sesję plakatową, warsztaty, dyskusję panelową oraz zostały wygłoszone 2 wykłady plenarne.

Najwięcej miejsca poświęcono trudnościom doświadczanym przez rodziców dzieci z zaburzeniami rozwojowymi, niepełnosprawnością oraz chorobami somatycznymi. Drugim ważnym wątkiem poruszonym podczas konferencji były kryzysy i konflikty w rodzinach.  Ważną cechą prezentowanych wystąpień było to, że nie poprzestawano na opisie stanu faktycznego, ale pojawiały się propozycje form pomocy psychologicznej dla rodziców dzieci z zburzeniami oraz dla dzieci z rodzin przeżywających trudności. Poruszony został także problem relacji psycholog ? rodzice dziecka. Rozważano trudności, jakich może doświadczać psycholog a także rodzic w tej relacji, i co z tego może wynikać dla procesu udzielania pomocy psychologicznej rodzinom.

(Galeria zdjęć z konferencji na  dole strony)

 Sprawozdanie z IV Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Psychologii Klinicznej Dziecka "Drogi rozwoju osobowości dzieci i młodzieży"

W dniach 20-22 maja 2011 w Warszawie odbyła się już IV Ogólnopolska Konferencja Naukowa Psychologii Klinicznej Dziecka. Po raz kolejny zorganizowana przez Sekcję Psychologii Klinicznej Dziecka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Pracownię Psychologii Klinicznej Dziecka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego

Tematem przewodnim konferencji były drogi rozwoju osobowości dzieci i młodzieży. Wiele uwagi poświęcono na przedstawienie wpływu wczesnych relacji matka-niemowlę i matka-dziecko na rozwój osobowości dziecka z perspektywy ?roli? matki, jak i niemowlęcia. Omówiono także związek i wpływ ?JA cielesnego?, procesów neurobiologicznych i poznawczych na rozwój osobowości. Istotną częścią konferencji były rozważania na temat czynników ochronnych i czynników ryzyka w kontekście rozwoju różnych zaburzeń.

Podczas konferencji zostały wygłoszone 4 wykłady, po których odbywały się dyskusje panelowe. Na konferencję złożyło się pięć sympozjów:

  • "Początek drogi - matka"
  • "Początek drogi - niemowlę"
  • "Czynniki ryzyka i czynniki ochronne w rozwoju osobowości"
  • "Ja cielesne a osobowość dzieci i ich rodziców"
  • "Procesy neurobiologiczne i poznawcze a rozwój osobowości", w ramach których wygłoszono 18 referatów.

W sesji plakatowej zaprezentowano 10 plakatów, odnoszących się do tematu głównego konferencji i poruszających zagadnienia m.in.: więzi, wczesnych relacji, tożsamości i obrazu ciała.

W czasie konferencji omówiono drogi rozwoju osobowości dzieci i młodzieży z wielu perspektyw, pod kątem różnych podejść teoretycznych i terapeutycznych. Dodatkowo, stworzono kolejną okazję do integracji środowiska polskich dziecięcych psychologów klinicznych i wzajemnego dzielenia się doświadczeniami.

Sprawozdanie z III Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Psychologii Klinicznej Dziecka "Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka"

W dniach 8-10 maja 2009 w Jachrance koło Warszawy odbyła się III Ogólnopolska Konferencja Naukowa Psychologii Klinicznej Dziecka, po raz kolejny organizowana przez Sekcję Psychologii Klinicznej Dziecka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Pracownię Psychologii Klinicznej Dziecka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Konferencja była skoncentrowana wokół tematyki metod diagnozy w klinicznej psychologii dziecięcej. W czasie wystąpień omówione zostało wiele swobodnych i standardowych technik i metod diagnozy z perspektywy różnych podejść terapeutycznych. Analiza przedstawianych wyników badań naukowych i obserwacji dotyczyła m.in.: rysunku, rozmowy klinicznej, pytań otwartych, reprezentacji oraz różnego rodzaju skal i kwestionariuszy. Dyskutowano także na temat trudności diagnostycznych i interpretacyjnych.

Podczas konferencji wygłoszono dwa wykłady. Odbyły się cztery sympozja:

  • "Swobodne techniki diagnostyczne w badaniu dzieci"
  • "Metody diagnozy funkcjonowania psychicznego rodziców"
  • "Wokół diagnozy zaburzeń u dzieci"
  • 'Techniki standaryzowane w badaniu dzieci", na które złożyło się 16 referatów.

Uczestnicy, w czasie sesji równoległych, mogli wziąć udział w dwóch z sześciu warsztatów, podejmujących różnorodne zagadnienia.

Przedstawiono 9 plakatów, prezentujących zarówno wyniki badań, jak i obrazujących narzędzia diagnostyczne.

Konferencja ukazała wielość narzędzi diagnostycznych, przydatnych w pracy z dziećmi w różnym przedziale wiekowym. Pozwoliła także na podzielenie się doświadczeniami w stosowaniu technik standardowych i swobodnych oraz zaprezentowaniu ich przydatności w kontekście diagnozy zaburzeń.

Sprawozdanie z II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Psychologii Klinicznej Dziecka "Dziecko w świecie relacji i emocji"

W dniach 19-21 października 2007 w Jachrance koło Warszawy odbyła się II Ogólnopolska Konferencja Naukowa Psychologii Klinicznej Dziecka, zorganizowana przez Sekcję Psychologii Klinicznej Dziecka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Pracownię Psychologii Klinicznej Dziecka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Celem konferencji było zwrócenie uwagi klinicznych psychologów dziecięcych na dziecięcy świat relacji i emocji. Podczas konferencji wiele uwagi poświęcono na przedstawienie specyfiki funkcjonowania dzieci z różnorodnymi zaburzeniami zarówno w obszarze emocji, jak i relacji z rodzicami i otaczającym środowiskiem. Omówiono także wpływ relacji dziecka z rodzicami na obraz zdiagnozowanego u dziecka zaburzenia.

Wykład inauguracyjny wygłosiła prof. dr hab. M. Kościelska. Na konferencję złożyło się pięć sympozjów:

  • "Emocje dzieci i rozumienie siebie i innych?
  • "Jasne i ciemne barwy relacji w rodzinie"
  • "Dorośli i rówieśnicy w relacji z dzieckiem z trudnościami rozwojowym"
  • "Psycholog w relacji z dzieckiem i rodziną"
  • "Mózg i emocje", w ramach których wygłoszono 23 referaty.

Odbyło się 6 warsztatów o zróżnicowanej tematyce i różnorodnym sposobie prezentacji.

W czasie sesji plakatowej, można było zapoznać się z dwudziestoma plakatami, przedstawiającymi różne aspekty funkcjonowania, relacji i rozwoju dzieci z zaburzeniami m.in.: depresją, nadpobudliwością psychoruchową, otyłością, alergią czy upośledzeniem umysłowym.

Konferencja była okazją do wzajemnego dzielenia się wiedzą przez psychologów praktyków i badaczy, zarówno w czasie wystąpień, jak i rozmów kuluarowych. Stworzyła także przestrzeń do integracji środowiska klinicznych psychologów dziecięcych.

Sprawozdanie z I Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Psychologii Klinicznej Dziecka

W dniach 22-24 kwietnia 2005 w Konstancinie-Jeziornej koło Warszawy odbyła się I Ogólnopolska Konferencja Naukowa Psychologii Klinicznej Dziecka. Organizatorami konferencji były: Sekcja Psychologii Klinicznej Dziecka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Pracownia Psychologii Klinicznej Dziecka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Celem konferencji było zaznaczenie faktu wyodrębnienia się psychologii klinicznej dziecka jako dyscypliny naukowej, a także pokazanie, w jakim punkcie rozwoju ta dyscyplina się znajduje i jakie są przed nią perspektywy. Konferencja odbyła się w 80. rocznicę urodzin Profesor Haliny Spionek, której prace zapoczątkowały rozwój psychologii klinicznej dziecka w Polsce. Podczas konferencji omówiono podstawowe kierunki badań naukowych prowadzonych obecnie w obszarze psychologii klinicznej dziecka w Polsce oraz metody pracy stosowane w praktyce klinicznej. Konferencja dała możliwość spotkania się i wymiany doświadczeń między psychologami reprezentującymi ośrodki akademickie oraz zajmującymi się działalnością praktyczną.

Na konferencję złożyły się cztery sympozja:

  • "W 80. rocznicę urodzin Profesor Haliny Spionek"
  • "Specyfika psychoterapii dzieci"
  • "Rozważania o odpowiedzialności zawodowej psychologów"
  • "Problematyka kontaktu w psychologii klinicznej dziecka", w ramach których wygłoszono 13 referatów.

Uczestnicy mieli możliwość wzięcia udziału w dwóch dyskusjach panelowych, z których jedna była poświęcona stanowi polskiej psychologii klinicznej dziecka i perspektywom jej rozwoju z odwołaniem się do tradycji, a druga dotyczyła dylematów etycznych w pracy psychologa klinicznego z dziećmi.

Odbyło się 10 warsztatów o bardzo zróżnicowanej problematyce, w czasie których znani specjaliści prezentowali swoje metody pracy z dziećmi.

W sesji plakatowej przestawiono 17 plakatów, prezentujących:

  • pracę ośrodków udzielających pomocy psychologicznej dzieciom i ich rodzinom
  • wyniki badań empirycznych prowadzonych przez psychologów zatrudnionych w służbie zdrowia, dotyczące pewnych aspektów funkcjonowania psychologicznego dzieci o różnych schorzeniach
  • wyniki badań empirycznych prowadzonych w ośrodkach akademickich, odnoszących się do zagadnień teoretycznych z zakresu psychopatologii rozwojowej.

Podsumowując, należy stwierdzić, że konferencja spełniła założone cele, ukazała podstawowe kierunki działań prowadzonych w ramach psychologii klinicznej dziecka oraz problemy, z jakimi borykają się psychologowie pracujący z dziećmi. Stworzyła także szansę na integrację środowiska.

XNie pokazuj więcej tego powiadomienia Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.